Λίλιθ
Πριγκίπισσα των άγριων νερών
Στην αιχμή του ονείρου εξόριστη
Παγιδευμένη σε φυλακή χωρίς σίδερα
Έρεβος ανέσπερο ντύθηκες
Ανήμερα θεριά του πάθους
Σε κόσμο μυστικό χορταίνεις
Στα ματζέντα ξέπλεκα μαλλιά σου
Ταξιδιώτες της νύχτας ψιθυρίζουν
Τον πειρασμό, την έλξη, το απαγορευμένο
Στις ρούγες της φεγγαρίσιας σκιάς σου
Μοιραία θηλυκά κεντούν ξόρκια ερωτικά
Γυμνόκορμη στην απόκρυφη πύλη του σύμπαντος
Στάχτες σκορπάς ξεψυχισμένων αστεριών
Λίλιθ, το όνομά σου, χαραγμένο
Σε τρίστρατα θεών, μύθων, τρελών
Πρωτόπλαστη, ανυπόταχτη, τιμωρημένη
Απέμεινες φιγούρα γυναικεία τραγική
Στη ράχη του Διαβόλου σκυφτή
Αθέατη στην άλλη πλευρά της Σελήνης…
©Λεμονιά Γεμουρτζίδου
Art by Talon Abraxas
