Δύσεις
Σε κάθε παφλασμό της σκέψης σου, ήμουν εκεί,
Και δεν ζήτησα, Μύρο της Άνοιξης,
Παρά να ξεπλυθώ από τ' άχραντο Φως σου.
Παρά ν' ανθίσω μέσα σου λευκό γιασεμί
Εγώ, o τιμητής στ' αστρικό σου ακροχείλι.
Με την αλήθεια, στο βλέμμα μου, σε κοίταξα
Και σου δόθηκα ψυχή και σώμα.
Τέλος, στον αργαλειό της υπομονής,
Ύφανα με της αγάπης τα χρώματα
Τους δορυφόρους του πάθους,
Και τα ουράνια σώματα
Να ξαποστάσεις
Εσύ...
Ο τελευταίος των ανεκπλήρωτων.
©Λεμονιά Γεμουρτζίδου
Painting by Alberto Pancorbo
