Ωδή στη Γυναίκα
Πλάσμα λευκοντυμένου ονείρου
Πηγή ζωής και καρπός γης
Μούσα ερώτων, ηδονή κερνάς
Σώμα μυστηρίων, κάρμα γεννάς
Κυρά δακρύων, δύναμη σκορπάς
Μοναδικό της ειμαρμένης πάθος
Γυναίκα εσύ, γένους εκτεθειμένου
Γίνεσαι μάνα, αμαρτία, μοίρα
Αιχμάλωτες κρατάς στο στήθος κάθε κοριτσιού
Την Κίρκη, την Αταλάντη, την Εκάτη
Άφθαρτη ψυχή, αντηχείς στους αιώνες
Ξορκίζοντας με το αγέραστο αίμα σου
Το αμίλητο του Θανάτου…
©Λεμονιά Γεμουρτζίδου
Painting by Karol Bak
